Mijn heupen zijn weg!

Zoals ontzettend veel vrouwen, heb ook ik ernorme problemen met de lijn. Ik ben nu eenmaal 42 jaar en dan wordt het lastiger om die extra kilo's eraf te krijgen. Te beroerd om te sporten, ben ik heus niet, maar ik ben de enige vrouw ter wereld die de marathon van New York helemaal uitloopt en nog geen gram afvalt. Nog een voorbeeld: vorig jaar heb ik de Kilimanjaro beklommen. De berg is 5895 meter hoog, dus dat is een hele klim. Wat denkt u? Na een week afzien op droog brood geen gram kwijt! Ik leg me er bij neer en besluit maar weer gewoon te gaan lijnen. De zomer zit er immers aan te komen.

Dan doe ik iets wat ik niet zo vaak doe: ik kijk een van mijn programma's terug. Kijkend naar '1 tegen 100' denk ik even dat er een invalster op mijn plek staat. Breedbeeldtelevisie slaat genadeloos toe: wat een enorme kont heb ik. Terwijl dat in het echt best wel meevalt. Maar zo op televisie bekeken hoef je er alleen nog een zadel op te gooien en rijden maar. Dit kan dus echt niet meer, wat nu?!

De marathon ga ik dit jaar weer lopen, maar ik heb nog geen tijd om te trainen. Dat is dus geen oplossing. Liposculpture heb ik altijd afgezworen; ik ben een sportvrouw en ga voor doorzettingsvermogen in alles. Geen kunstmatige ingrepen, dus. Totdat ik een vriendin tegenkom die fysiotherapeute is. Ze ziet er opeens heel anders uit. Zo, die is flink afgevallen, denk ik bij mezelf. Maar nee hoor, legt ze uit:'" Gewoon, die buik weg laten halen". Vanaf dat moment kan ik dit gegeven niet meer uit mijn hoofd zetten. Na een tijdje hak ik de knoop door en bel ik Contour Kliniek voor een afspraak. Op woensdag heb ik mijn eerste consult en op zaterdag gaat het gebeuren. Samen met de specialist bekijk ik de plekken waar wat af kan. Een beetje bij mijn benen, maar het probleem dit met name in de heupen. Keurig tekent hij op mij uit waar iets weggehaald zal worden. Nu kan ik niet meer terug. De arts is ongeveer 4 uur bezig met de ingreep, om het zo goed mogelijk te doen. Het geeft af en toe best een rottig gevoel, maar wie mooi wil zijn moet pijn lijden, toch?! Compleet ingepakt, rijd ik weer naar huis. Blij dat het over is en nieuwsgierig naar het resultaat.

We zijn nu twee weken verder. Nog steeds draag ik een heel kittig strak broekje om de boel netjes op zijn plaats te houden. Maar het verschil is al zo goed te zien. Door een sleutelgat pas ik nog niet, maar mijn heupen zijn weg. Echt weg! Netjes ga ik door met lijnen, want ik ben er nog niet. Maar ik voel me al zo'n stuk beter. De arts heeft me ook verzekerd dat het vet dat hij heeft weggehaald, heel hardnekkig was. En dat ik het er zelfs met een dubbele marathon nog niet af had gekregen. Ik kan de man wel zoenen! Liposculpture, nooit gedacht dat ik er aan zou beginnen, maar zo zie maar weer: zeg nooit nooit!

Liefs,

Caroline Tensen